มาอีกแล้ว เดือนแห่งความวิปโยค ปีที่แล้วช่วงนี้ก็ไม่ค่อยจะดีนัก สารพัดเรื่องเข้ามาในชีวิต ความสุขมีอายุแค่สองเดือนเท่านั้น ความสุขแสนสั้น ความเศร้าที่จมกับอดีต นอกนั้นยังไม่พอ ยังแย่ได้อีก เรื่องงานไม่สำเร็จลุล่วงไปได้ ทำงานแค่สี่วัน หัวหน้ากราฟฟิกกลับมาจากต่างประเทศ เรียกคุย และบอกว่าไม่สามารถให้เราทำงานจนผ่านโปรได้ เพราะว่างานเราไม่เข้ากับบริษัทเค้า ปรับยากปรับนาน เพื่อจะได้ไม่เสียเวลา สรุปสั้นๆ ง่ายว่า โดนไล่ออกค่ะ !!!  เครียดได้อีก

พาหัวใจกลับบ้าน...สารพัดเรื่องเครียดรุมเร้า ไม่เจอใคร ไม่สามารถคุยกับใครได้ จากคนที่เคยปรึกษาแต่ตอนนี้หายไป  อยากจะร้องไห้ กลับมาเจอตัวน้อย  สำลีน้อยของเรา  จากวันที่มันมาจนวันนี้เกือบสิบปีมันยังรักเราเหมือนเดิม 

วันนี้ได้รู้ว่า...หมาแม้ว่าเป็นแค่สัตว์ แต่ความรักมันยิ่งใหญ่มากๆ แม้เราไม่อยู่ มัวแต่ไปแสวงหาความสุขที่อื่น ไปหาคนอื่น ไปนานแค่ไหนแต่มันไม่ลืมเราซักนิดเดียว 

 หลังจากโดนไล่ออกจากงาน เดินๆ ไปวัด วัดมหาบุศย์ วัดของแม่นาคพระโขนงนั่นแหละ ขอพรสองสามข้อ ปล่อยหอยขมเอาความขมขื่นออกไปจากตัวนิดหน่อย ได้ใบเซียมซีมาใบนึงแต่ว่าจะดีตอนปลายปี...นานจัง

  ใครบางคนกำลังห่างหายไปจากชีวิต คนที่เคยปรึกษาตลอดสี่ปีเต็ม เค้าไม่ใช่คนในครอบครัว แต่เป็นคนที่มีความสำคัญ คนที่เคยคิดว่าเราจะไม่ทอดทิ้งเค้าแม้ว่าจะเวลาจะผ่านไปแค่ไหน จะไม่ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง จะมีแต่ความทรงจำดีๆ ระหว่างเรา...ช่วงที่ดีที่สุด

edit @ 6 Jul 2008 00:54:30 by chockcolate_am